Sociëteit "de Vereeniging"

Mariaplaats 14, 3511 LJ Utrecht
startpagina » de Sociëteit
gast

Societeit de Vereeniging
startpagina
Bestuur en commissies
doelstelling
societeit
lidmaatschap
samenstelling ledenbestand
verhuur - arrangementen
routebeschrijving
colofon
mijn Vereeniging (Members only...)

Mariaplaats 14 - geschiedenis van onze Sociëteit

Waarom stilstaan bij de historie van een oud huis en een “Heeren-Sociëteit”?
Nederland kent verschillende oude Sociëteiten, zelfs “Heeren-Sociëteiten”.

In Utrecht is die Sociëteit nauw verbonden met de rijke historie van de stad. Zo is er een verbinding tussen het jaar 922, het jaar dat de Noormannen uit Utrecht werden verdreven door een legertje van de Graaf van Kleef, en de huidige Sociëteit die verbonden is met een kanunnikenhuis behorende bij de Mariakerk. Bisschop Balderik, die terugkeerde naar Utrecht was een zoon van deze Graaf. Daarvoor hadden de bisschoppen sinds 857 geresideerd in Aken, Roermond en Deventer, om aan de machtige Scandinavische invallen te ontkomen.

Omstreeks 1040 begint Bisschop Bernold aan de bouw van het z.g. “Kerkenkruis“ in Utrecht. Ten noorden en oosten van de Domkerk verrijzen respectievelijk de St.Janskerk en de St. Pieters kerk, ten zuiden de St.Pauluskerk en in het westen als sluitstuk de St.Mariakerk. Deze St. Mariakerk werd omstreeks 1085 op gezag van de Duitse keizer Hendrik IV en Bisschop Koenraad afgebouwd.

Vlakbij onze Sociëteit op de overgang van Mariaplaats naar de Mariastraat is in de hoek van de gevel een beeldje van Keizer Hendrik IV zichtbaar. Dit is een kopie van een origineel dat destijds op het dak van de inmiddels afgebroken Mariakerk stond. De immuniteit van St.Marie - een ommuurde juridisch zelfstandige enclave- met de Mariakerk als centrum, telde verschillende Kanunnikenhuizen. Eén van deze huizen vormt de grondslag voor een deel van de Mariaplaats 14, de huidige “Sociëteit de Vereeniging”. Het pand bevat tufstenen resten van een twaalfde eeuwse behuizing. In de 14e eeuw is het dwarse hoofdhuis vernieuwd met twee bouwlagen. Door in de15e- en19e eeuw toegevoegde delen is een samengestelde structuur ontstaan. Tijdens restauratie van het huis in 1994-1995 zijn in de opkamer resten van frescoschilderingen uit 1525 gevonden. Na de reformatie blijven de voorheen Rooms-Katholieke - dan protestante - kanunniken in functie om de goederen van de protestanten te beheren. Pas tijdens Napoleon wordt het Instituut van Kannuniken afgeschaft.

Het huis Mariaplaats 14 heeft na de reformatie verschillende eigenaren gekend. In 1822 verkopen de erfgenamen van Bartholomeus Willem Visscher en vrouwe Anna Elisabeth van Hengst het pand aan Mr.Jan de Kock en zijn vrouw Jasparina Henriëtta Noot. Na het overlijden van Jasparina in 1864 worden de Mariaplaats 14 en een belendend perceel in 1872 verkocht door mr. IJsbrand Hendrix de Kock, burgemeester van Bunnik, Odijk en Werkhoven, griffier der Staten van Utrecht, aan de Sociëteit “De Vereeniging.

De koopman Theodoor Hart de Ruijter en de aannemer Abram Cornelis Vink vertegenwoordigden als president en secretaris, samen met enkele commissarissen de Sociëteit. Zij voldoen ten overstaan van notaris Hendrik Albertus Meenderik op 1 mei 1872 de koopsom van f 22.000 in contanten.

De Sociëteit “De Vereeniging” werd in 1869 opgericht en was gevestigd in de bovenzaal van de schouwburg - een houten gebouw op het Vredenburg - bij de heer J.Wolters, vermeld als “restaurant, koffijhuis- en stalhouder”. In 1872 werd de Sociëteit verplaatst naar het aangekochte perceel, aan de noordzijde van de Mariaplaats.

De grote sociëteitszaal is gebouwd in de jaren 1880 en werd in het begin van de 20e eeuw enige tijd gebruikt als “Grand Café” (foto rechts: omstreeks 1905). In 1906 tapt dit café-restaurant bier van ‘Reichelbrau’ en ‘Kulmbacher’ en heeft het telefoonnummer 101. Het huidige nummer van de Sociëteit is nu wat langer, maar bevat nog steeds het nummer 101 (030-2310101). In de binnentuin van het kannunikenhuis is later een kegelbaan gebouwd , en aansluitend aan Achter Clarenburg een Judoclub. Deze beide ruimtes zijn opgenomen in de vernieuwingsplannen van de Sociëteit. Ook het fraaie oude stenen poortje aan Achter Clarenburg zou een opknapbeurt behoeven.

Om restauraties aan zo’n oud monument te kunnen bekostigen is geld nodig van Monumentenzorg, maar ook een behoorlijk gedeelte uit eigen middelen. Daarom is besloten de exploitatie van het restaurant in de grote Voorzaal en de verhuur van zalen in het achtergedeelte uit te besteden aan derden: Op maandagavond maakt de Sociëteit gebruik van deze restaurantruimte.

In 2003 is de grote restauratie van het Kanunnikenhuis gereedgekomen. Er is nu een goede toegang tot de fraaie met houtbetimmerde 1e verdieping. Het ronde wenteltrapje naar de zolderverdieping bestaat ook nog, maar dat is nu folklore geworden. De laatste jaren is er een stormachtige toename geweest van het aantal leden van de Sociëteit. De activiteiten, die de sociëteit kan bieden zijn velerlei, maar op de voorgrond zal de ongedwongen sfeer staan, de gezelligheid, het ontmoeten van interessante mensen, individuele discussies of in georganiseerd verband, biljart, bridge of zo maar een krantje lezen met een goed glas. De geregelde “Heerenmaaltijden” genieten grote belangstelling. Bovendien zijn er buiten het gebouw van de sociëteit mogelijkheden voor zeil- en golf- activiteiten en worden af en toe bezoeken gebracht aan bevriende sociëteiten in andere steden.

In de nabije toekomst zal de Sociëteit gedurende de gehele week de leden gastvrij kunnen ontvangen in eigen ruimten. We zullen elkaar dan dagelijks kunnen ontmoeten!

Jan de Langen
Juli 2003